Home | NEW IN | Lang leve de liefde en Isola di Beau

Lang leve de liefde en Isola di Beau

by Gastauteur
Lang leve de liefde en Isola di Beau

Door Carin – Mijn terugblik op het tv-weekend begint natuurlijk met de hartelijke felicitaties aan onze Sint. Ik wil niet riskeren dat hij vanavond mijn deur voorbij rijdt. Ik keek op verzoek naar Lang Leve de Liefde, waar het er heel verschillend aan toe ging, droomde weg bijIsola di Beau en ik keek mee met de gevaarlijke capriolen van papa Gommers en Emma Wortelboer.

Natuurlijk beginnen we met Lang Leve de Liefde. Ashley en Mark zitten al 24 uur samen in het appartement en ze lijken een match made in heaven. Over de vraag of ze hun verblijf willen verlengen, hoeven ze beide niet nadenken. Het antwoord is volmondig ‘ja’. Mark omschrijft het poëtisch: je lach schoot in mijn goede keelgat en je hebt een mooie bek vol tanden. Zucht. Ik had meteen mijn koffer gepakt bij zoveel romantiek. Dat houd je niet nog eens 24 uur vol.

Waxinelichtjesparcours

Ashley daarentegen maakt qua romantiek wel het een en ander goed. Al weet ik niet of Mark het nou zo fijn vond om via dat waxinelichtjesparcours naar het bad te lopen. Het water is koud voor je het parcours hebt afgelegd Ashley..

Zelfs de ontboezeming van Audrey ‘dat ze overal voor open staat qua relatie’, zorgt niet voor stress bij Mark. Terwijl hij toch écht de voorkeur voor monogamie heeft. Laten we hopen dat Ashley een groot bed heeft Mark, want na 4 dagen verlaat Ashley met Mark én haar hoepel als een goede match het appartement. Ze mogen samen een nachtje naar een hotel in Scheveningen.

Lang leve de liefde // Paul en Margriet

Bij Paul en Margriet ging het er een stuk minder liefdevol aan toe. Het stel zat meteen op een hele verkeerde frequentie, want daar waar Paul aangeeft dat hij ooit vader hoopt te worden, gooit Margriet de glazen meteen goed in: zij wil hooguit nog oma worden. Geen kinderen meer voor haar.

Hoewel ze zich beiden 27 voelen, is Margriet duidelijk: ze is over haar houdbaarheidsdatum heen. En dat straalde ze ook 24 uur lang uit. Maar Paul? Dingen die over de datum zijn moet je gewoon niet meer willen jongen. Luistert ge toch naar uw moeder! De moeder van Paul is zijn anker en zijn houvast. Tijdens zijn verblijf in het appartement belt hij zo vaak met haar dat ik steeds heb zitten wachten tot ze ergens uit een kamertje binnen stapte.

En dat moeder een scherp oog in het zeil houdt is maar goed, want Margriet verklapt dat ze het gemeentehuis al heeft gereserveerd. Ze mag er van haar familie pas uit, als ze is getrouwd. Blijven ademen Paul, blijven ademen, iemand van de crew van het programma moet je paniek hebben gezien. Als Margriet dan ook nog eens zegt dat ze heeft besloten dat ze samen in 1 bed slapen, want dat kan eigenlijk toch best wel, gaat Paul maar weer eens met ons ma bellen. En ma is duidelijk: “ge hoeft niet meteen te ss-en jongen’, knuffelen kan ook”. Paul geeft aan dat hij dat toch écht te snel vind en hij heeft het idee dat ons ma niet luistert. En zo heb je zomaar ruzie met je hulplijn.

Hij is gewoon een raar ding

Maar je hebt geluk Paul: Margriet checkt nog maar eens of Paul écht oké is met het slapen in 1 bed. Ik weet bijna zeker dat ze het gesprek van Paul en ons ma heeft afgeluisterd. En dan blijkt waarom Paul koudwatervrees heeft: hij sliep nog nooit met een vrouw in een bed. Want hij is gewoon een raar ding. Margriet besluit dat ze wel gewoon apart gaan slapen en zij gaat op de bank. De volgende ochtend zit Margriet al alleen buiten te ontbijten als Paul buiten komt. Of je maar meteen wilt ophoepelen Paul. Margriet wil even rustig wakker worden.

Gaan ze verlengen? Nee, zeker niet. Na 24 uur Paul, die keek alsof hij dat éne doosje lego niet mocht kopen van ons ma en Margriet, die in een foeilelijke oranje trui zeker even lang keek alsof ze haar mooiste knuffel was verloren, was dat geen optie. Hoewel Margriet uitstekend in de smaakrange van Paul viel, ging hij toch gauw naar ons ma..

Lang leve de liefde // Roland en Audrey

Roland en Audrey maakten hun opwachting in appartement 1 na het vertrek van Ashley en Mark. Beiden Fries van geboorte en op zoek naar een vrolijke partner.

Audrey staat verkleed als cupido op Roland te wachten en bij binnenkomst strooit ze met rozenblaadjes. Lekker Audrey, nu kan Roland dus meteen stofzuigen! Audrey voelt zich thuis op het podium en de vooruitblik naar vandaag liet dat ook zien. Bereid je maar voor op hele foute karaoke Roland. O ja, Roland? De dame in kwestie heet Audrey en geen Endrai. Kwestie van even oefenen kerel. En wie weet, wordt het dan wel heel gezellig. Degene die het weten wil, moet vanavond maar even kijken.

Gevaarlijkste Wegen // songfestivalpino Emma Wortelboer & papa Gommers

Gisteravond keek ik naar de Gevaarlijkste Wegen. En met een goed duo vind ik dat een ontzettend leuk programma om te zien. In deze aflevering ging songfestivalpino Emma Wortelboer op reis met papa Gommers, de nationale covidpapa.

En daar waar ik enorm niet blij werd bij het horen van de naam van Emma, werd ik dat wel van Diederik Gommers. Een man met een verhaal die het ook nog eens 4 dagen met de stuiterende Emma volhield in de bergen. Tussen de metershoge bergen in Kosovo kraaide Emma ‘is dat een berg, is dat een berg’? Ja Emma, dat heet een berg. En als je zo blijft roepen stuurt papa Gommers iets te ver naar links en dan lig je VAN de berg.

Onderweg gingen ze langs bij een stoker die zelf gin maakte. Tot groot enthousiasme van de intensivist, die zeker wist: als ik vanavond de dagfinish haal wil ik gin. Een hele beker vol. Ik snapte je Diederik, ik snapte je. Vier dagen met die malle sprinkhaan naast je hakt erin. Maar ik moet eerlijk zeggen: papa Gommers kon prima met Emma door één deur en daar ging het om. 

Curverbakje Pringles

Ik reed slechts stiekem mee op de achterbank. Over die achterbank gesproken: kan iemand me vertellen wat er nou in dat curverboxje op de achterbank zat? Volgens mij bussen Pringles, maar zou je het daarmee moeten doen als je vast komt te zitten en niet verder kunt? Elkaar warm houden en overleven op Pringles? Wèl romantisch. Maar niet met Emma Wortelboer.

Isola di Beau 

Tot slot droomde ik nog even heerlijk weg bij Isola di Beau, waar presentator Beau van Erven Dorens oorlogsverslaggever Olaf Koens en actrice Hanna Verboom te gast had. Beide gasten worden een paar dagen heerlijk in de watten gelegd, er wordt heerlijk en uitgebreid gegeten en er is alle tijd voor goede gesprekken.

Verslaggever Olaf Koens verblijft vanwege zijn werk op plekken en in situaties waar je eigenlijk ergens ook weer helemaal niet wilt zijn en zijn opmerking ‘als het moeilijk wordt, weet ik dat ik altijd weer thuis kom’ zorgde voor tranen bij Beau. Mooi om te zien, maar natuurlijk wel ontzettend waar. Al kijkend naar het programma bedacht ik hoe gaaf het zou zijn om aan zo’n programma mee te mogen doen. Onder fijne omstandigheden alle tijd hebben om te verdwalen in goede gesprekken. Ik wist het wel en ja, ik zou ook best een paar namen weten met wie ik daar best zou willen zitten.

Op dit moment zou ik best heel veel vragen aan Matthijs van Nieuwkerk willen stellen, maar als hij niet kan, mag Louis van Gaal ook komen hoor. Vragen genoeg! Trouwens alvast even voor Beau; ik eet echt geen vis en duik ook niet van rotsen de zee in.

De onderbroeken van admiraal Van Gaal

Voor ik mijn terugblik afsluit, moet ik het nog met jullie hebben over de onderbroeken van Louis. Jawel, admiraal Van Gaal. Willen we iets weten over zijn onderbroeken? Nee, eigenlijk helemaal niet. Maar Louis kreeg oranje onderbroeken van zijn Truus en die draagt hij nu op wedstrijddagen.

Ik begin een beetje bang te worden dat dat het geheim voor het Oranje-succes is. En dan vraag je je af.. dragen al die spelers ook oranje onderbroeken? Is het verstandig als mannelijk Nederland uit veiligheid ook maar aan de oranje onderbroeken gaat want hé, ‘we moeten wel tegen Argentinië’? We moeten alle kansen op geluk benutten tenslotte? En in het verlengde daarvan.. zouden we Messi vrijdag uit balans krijgen door steeds een stukje boord van de sportbroek te laten zakken zodat er een glimp oranje zichtbaar is? Vragen te over. 

Ik zeg; bij deze gaan we vol in de aanval met “actie Oranje Onderbroek“. Ik weet zeker dat Andries Noppert met zijn nuchterheid en het geluk van de oranje onderbroek van het scoren houdt. Tot volgende week! Het verslag van twee weken geleden nog even teruglezen? Klik dan hier.

 

 

Photo by Andres Jasso on Unsplash

Reacties

reacties

Gerelateerd

Leave a Comment

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.