Home MAR-JOYA Stomme Calvin Klein

Stomme Calvin Klein

by Marjo

 Stomme Calvin Klein

In de categorie “Kan niet waar zijn”! Vol ongeloof heb ik naar de foto hierboven gekeken en alleen maar gedacht: “die stomme Calvin Klein”! Hoe durft hij! Dit plus size? Doe niet zo idioot. Als dit plus size is vreet ik mijn schoen op!  Ik ben eens op onderzoek uit gegaan. Een goede reclame, maakt dat er over je gepraat wordt en dat hebben ze dan toch maar geflikt. Er is wel iets losgemaakt, maar hoe zat het nou precies? Calvin Klein is niet stom natuurlijk. Ze hebben haar nooit ingezet als plus size model, er ook nooit op die manier mee geadverteerd. Het is echter nieuws uit 2014 en toch kwam het recent weer op Twitter voorbij.

In een artikel van Elle, las ik dat het model blij was dat ze gekozen werd door Calvin Klein voor de campagne, want in de standaard van fashion is ze te dik voor het ene kamp en te dun voor het andere.  Terwijl het een prachtige vrouw is. Natuurlijk mag het als overwinning ervaren worden dat in deze campagne gebruik gemaakt wordt van “groter dan anders” én dat door Calvin Klein ook doodgewoon gedaan wordt, zonder er op te focussen. Waar ligt de grens en wat is de nuance? Want als je het niet smaakvol vindt als dikkerds kleding showen, ben je een promotor van anorexia modellen. Tegelijkertijd zeg je daarmee dat ieder dun model anorexia heeft en dat is uiteraard ook niet waar. Toch? Ik vind dat schoonheid ligt in je uitstraling (wat heel cliché voortkomt uit je innerlijk) en je persoonlijke verzorging.

Met ons of tegen ons

Ik blijf het ook een erg heikel punt vinden. Het blijft voelen als: “Je bent met ons, anders ben je tegen ons”. Want wat je ook schrijft, je kunt het eigenlijk niet goed doen. Dat er iets moet veranderen is iedereen wel duidelijk, gelukkig zie je het steeds meer. De plus size collecties worden steeds meer op prachtige volle vrouwen getoond, dan heb je tenminste ook een idee hoe het valt om je lijf immers. Zelf was ik vol en ben ik nu gemiddeld. Míjn gemiddeld, maat 40/42, daar schijnen de meeste vrouwen in te vallen. Het voelt goed.

Afvallen, tot twee keer na beide bevallingen 22 kilo, ging niet vanzelf, maar was de moeite waard. Voor mij. Zonder dat ik moeite had met mijn grote zelf. Waarom ben ik dan afgevallen. Omgeving? Media? Gezondheid? De wens om mijn kinderen groot te zien worden? De wens om tikkertje met ze te kunnen spelen zonder teveel gewicht mee te slepen en het dus amper vol te kunnen houden? Ik zou willen alleen dat laatste, maar toch, de blikken van andere dames doen wel pijn, hoe goed ik mezelf ook over mij en mijn figuur voelde. Ook al hield mijn moeder mij voor dat het om je uitstraling en je gevoel van eigenwaarde gaat. Dat je er altijd toe doet en “het” waard bent. Ook als je overgewicht komt omdat je geniet van foute dingen en te weinig beweegt. Niet alleen maar als het komt omdat je ziek bent en “er niets aan kunt doen”.

Mijn eigen meisje

Dan mijn meisje, hoe voorkom ik dat ze een negatief zelfbeeld krijgt, maar zorg ik tegelijkertijd dat ze goede keuzes maakt en alles in balans is. Lichaam en geest, gezond eten en bewegen. Genieten en ook bewust zijn van de consequenties. Mijn persoonlijke mening is namelijk uiteindelijk dat het gaat om gezond! Morbide obesitas is niet gezond. Iets wat niet gezond is, daar doe je iets aan, lijkt mij. Het heeft bij mij even geduurd voordat die knop om was, maar dát is uiteindelijk de reden van mijn reis geweest. Het kan altijd beter. Ik heb niet op de meest gezonde manier mijn huidige gewicht bereikt. Heb het er nog steeds moeilijk mee. Ben nog steeds op zoek naar een middenweg. Leer elke dag weer, ga vaak genoeg op mijn bek. Dat mag ik van mezelf. Ik wil er nog 10 kilo af zelfs, dan is voor mij het doel bereikt.

Mijn menig is echter ook (geheel tegenstrijdig. I know), dat we van het verschil af moeten. Geen plus size, maar elk kledingstuk in elke maat leverbaar en in de bladen getoond op verschillende modellen. Just like in real life! Niet alleen af van de speciale winkels, maar ik wil ook af van een speciale collectie voor mensen met een grote maat. Ik vond het niet fijn om een eigen categorie te hebben in elke webshop of stenen winkel, hoe fijn ik het ook vond om bij “normale” winkels te kunnen shoppen. Waarom ik dat vind? Omdat het wel ieders eigen keuze is om aan ongezond iets te doen. Omdat plus size in fashion nog steeds iets anders is dan plus size in real life. Omdat het niet voor iedereen financieel, psychisch of emotioneel mogelijk is er iets aan te doen (als ze dat willen) én omdat er ook een groep is die er medisch gezien niets aan kán doen. Omdat ongeacht hoe of wat iedereen dezelfde rechten heeft.

Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen associaties met het woord plus size, maar ik blijf er een wrange nasmaak van krijgen. Ik kan het niet loslaten, dat omdat iets in fashion nou eenmaal zo is, het ook zo moet blijven en vraag me echt af wat anderen daar van vinden, laat maar horen!

Hoe je het ook wendt of keert, niemand is perfect, we zijn niet allemaal gelijk en dat moeten we terug zien én omarmen. In de bladen en via de (social) media.

MJ

Reacties

reacties

Gerelateerd

Leave a Comment

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.