Voordat ik kinderen kreeg, had ik best een duidelijk beeld van de moeder die ik later zou worden. Ik wist precies wat ik belangrijk vond, welke keuzes ik wilde maken en vooral ook welke dingen ik absoluut níet zou doen. Consequent zijn, gezonde gewoontes meegeven, duidelijke grenzen stellen en mijn kinderen op een rustige manier begeleiden: dat was het plan. Er waren zelfs dingen waarvan ik dacht: dat ga ik echt nooit doen als moeder.
Ik keek soms naar andere ouders en dacht weleens: dat zou ik later anders aanpakken. Een filmpje op een moment dat het volgens mijn eigen regels geen schermtijd was? Een snoepje bij de supermarkt om een lastig moment makkelijker te maken? Onderhandelen over tandenpoetsen, aankleden of naar bed gaan? Dat zou later toch anders aangepakt worden. En eerlijk? Sommige ideeën zijn nog steeds hetzelfde gebleven. Een scherm aan tafel tijdens het eten of uiteten past bijvoorbeeld nog altijd niet bij hoe ik graag met elkaar wil omgaan. Samen eten, aandacht hebben voor elkaar en bewust omgaan met keuzes blijven waarden die belangrijk zijn.
Tot je zelf moeder wordt
Toch ontdekte ik dat er een groot verschil zit tussen ergens bewust voor kiezen en nooit ergens van afwijken. Want pas wanneer je zelf moeder wordt, merk je dat iedere situatie anders is. Een kind is geen handleiding die je stap voor stap kunt volgen. Het heeft een eigen karakter, eigen emoties en dagen waarop alles anders loopt dan gepland. Juist daar verandert je kijk op ouderschap. Niet omdat alles ineens mag, maar omdat je leert dat er soms meerdere manieren zijn om met een situatie om te gaan. De perfecte moeder die altijd precies weet wat ze moet doen bestaat eigenlijk niet. Wat wel bestaat, is een moeder die blijft leren, aanpassen en zoeken naar wat haar gezin op dat moment nodig heeft.
De momenten waarop verwachtingen veranderen
Voor het moederschap leek opvoeden soms vooral een kwestie van duidelijke regels maken en deze goed uitvoeren. Inmiddels blijkt dat het veel meer draait om kijken naar je kind, de situatie en wat er op dat moment nodig is. Schermtijd is daar een mooi voorbeeld van. Het beeld was ooit dat kinderen vooral buiten zouden spelen, creatief bezig zouden zijn, boeken zouden lezen en zichzelf zonder scherm konden vermaken. En die momenten blijven nog steeds waardevol. Toch bleek de werkelijkheid minder zwart-wit.
Soms is een rustig filmpje precies wat een gezin nodig heeft. Een kind kan even ontspannen, er ontstaat ruimte om rustig te koken of om na een drukke dag allemaal even bij te komen. Dat betekent niet dat schermen altijd en overal mogen. Het gaat vooral om bewust kiezen en de balans bewaren. Ook met snoep veranderde de kijk erop. Natuurlijk blijven gezonde keuzes belangrijk, maar een snoepje bij de kassa, een traktatie of een klein genietmomentje hoort ook bij het leven. Niet iedere keuze hoeft perfect te zijn om goed te voelen.
Soms werkt een beetje omkopen gewoon
En dan is er nog iets waarvan ik vroeger dacht: dat ga ik echt nooit doen… omkopen. Kinderen moeten toch gewoon luisteren? Inmiddels weet ik dat het soms niet zo eenvoudig werkt. Een kind dat moe is, verdrietig is of totaal geen zin heeft om iets te doen, reageert niet altijd op een lange uitleg. Soms helpt een speelse afspraak gewoon beter.
“Als je nu je tanden poetst, lezen we daarna nog een extra verhaaltje.” Of: “Als je je jas aantrekt, kunnen we sneller naar buiten.” Misschien klinkt het als omkopen, maar vaak is het vooral zoeken naar een manier waarop de dag voor iedereen wat fijner verloopt. Grenzen blijven belangrijk, alleen hoeft opvoeden niet altijd een strijd te zijn.
Mijn huis werd geen showroom
Ook het beeld van een opgeruimd huis veranderde behoorlijk. Voor kinderen kwamen, leek het vanzelfsprekend dat speelgoed netjes opgeborgen zou zijn, knutselspullen een vaste plek zouden hebben en het huis altijd rustig zou ogen. De werkelijkheid is een huis waarin geleefd wordt. Er liggen tekeningen op tafel, speelgoed verschijnt op plekken waar je het niet verwacht en soms moet je kiezen tussen opruimen en nog even genieten van dat spelletje dat net zo gezellig is. Natuurlijk leren kinderen opruimen en verantwoordelijkheid nemen, maar een beetje chaos betekent ook dat er gespeeld wordt, fantasie ontstaat en herinneringen worden gemaakt.
Niet iedere maaltijd hoeft perfect te zijn
Ook over eten bestond vooraf een duidelijk beeld. Gezonde maaltijden, gezellig samen aan tafel en iedereen die zonder problemen eet wat er wordt voorgeschoteld. De praktijk is soms anders. Kinderen hebben fases, voorkeuren en dagen waarop iets wat gisteren nog favoriet was ineens niet meer gegeten wordt. Soms probeer je iets nieuws en kijkt iedereen alsof er iets heel bijzonders op tafel staat. Gezonde voeding blijft belangrijk, maar ik heb geleerd dat niet iedere maaltijd perfect hoeft te zijn. Soms maak je iets uitgebreids, soms kies je voor gemak omdat iedereen moe is. Ook dat hoort bij het echte gezinsleven. En een borrelplank blijft een ultieme go to, die kan zo gezond als je het zelf doet!
Kinderen mogen steeds meer zichzelf zijn
Voor ik moeder werd, dacht ik dat ik natuurlijk invloed zou hebben op hoe mijn kinderen eruit zouden zien. Mooie combinaties, praktische kleding en alles netjes passend. Tot kinderen zelf een mening krijgen. Een favoriete outfit die eigenlijk niet meer past. Een combinatie waarvan je denkt: hoe kom je hierbij? Een verkleedjurk op een gewone schooldag. Vroeger had ik misschien gedacht dat ik dat nooit zou toestaan, maar inmiddels zie ik vooral hoe mooi het is dat kinderen zichzelf mogen ontdekken. Zelf keuzes maken, een eigen smaak ontwikkelen en leren wie je bent, hoort ook bij opgroeien.
Regels geven rust, maar ruimte geven ook
Consequent zijn blijft belangrijk. Kinderen hebben duidelijkheid en grenzen nodig. Toch leerde het moederschap mij dat flexibel zijn niet hetzelfde is als geen grenzen hebben. Soms wordt het later op een verjaardag. Soms mag een kind langer opblijven omdat het een bijzondere avond is. En soms kies je ervoor om een discussie niet aan te gaan omdat verbinding op dat moment belangrijker is. Een goede moeder is niet degene die altijd alles precies volgens plan doet. Het is degene die voelt wat haar kind nodig heeft en durft mee te bewegen.
De kleine momenten blijken uiteindelijk het belangrijkst
Niet alles hoeft perfect te gaan om waardevol te zijn. Kinderen herinneren zich later waarschijnlijk juist die keer dat ze langer mochten opblijven, dat extra filmpje keken, een snoepje kregen of dat een regel een keer werd losgelaten. Ze onthouden daarnaast de knuffels, de grapjes aan tafel, de spontane momenten en vooral het gevoel dat thuis een fijne plek was.
Dus ja… soms doe je dingen waarvan je vroeger zei dat je ze nooit zou doen. Je geeft een beetje toe, maakt een makkelijke maaltijd, laat een rommeltje liggen of wijkt af van je eigen regels. En misschien is dat juist één van de mooiste kanten van moederschap. Het maakt je zachter, wijzer en begripvoller. Niet alleen naar jezelf, maar ook naar andere ouders. Want achter iedere keuze zit een verhaal dat je niet kent.
Misschien moet je gewoon eerst zelf moeder worden om te begrijpen wat ouderschap écht betekent❤️
Afbeelding via Canva [free images 2026]
